sonraki »

[Mustafa Cilasun]

 



Kapattım
Ömür billâh
Kapatacağımda

Ne
Esen yele
Ne de yağmur
Damlasına

Sarılmayacağım
Sinemi
Açmayacağım

Aşk için
Asla
Bir umuda
Kapılmayacağım

Islansın
Her yerler
Hatta
Korunan perdeler

Rüzgârın
Hiddetiyle
Raks eden
Nice ümitler

Derbeder
Gönüller
Bir türlü
Sevilemeyenler

Çaresizliğe
Mahkûm edilen
Zavallı
Divaneler

Ne
Kaldı sanki
Yaşanacak
Şu minval
Ömürde

Soldurulan
Bir güllerde
Gönüllerde
Yeşerende

Sana
Hasret
Nice ümitlerde
Bilinmez
Kişiliğinde

Mahkûm ettiğin
Çaresizliğimde
Gecemde
Seninle

Bıraksa yıldızlar
Açsa ki hazanda
Bigane bahar

Ağustosta
Yağsa kar
Çölleri sel alsa
Yağmurlar

Karanlık
Hücrelerinde
Mahkûm
Bırakılan umutlar

Şiirler
Yazsan da
Bir silinmezi
Romanlaştırsan da

Kapılar
Çalmayacak
Artık
Yaktım
Onu
Umutlarımda

Duvarlar
Boyanmayacak
Kazıdığım
Bahtsızlığımda

Yarasalar
Mekân tutacak
Karanlığın
Hengâmesinde

Zavallı
Hiçliğim
Derbeder
Kimliğimle
Nihayetlenecek