sonraki »

[Mustafa Cilasun]

Nefes nefese koşuyordum
O an ve içinde kaybolduğum zaman içinde, her ne sebepse bir avarelik yaşıyordum
Kime sormalıydım, hangi suallerin ferahlığını solumalıydım
Tahkik için kıt aklımla, felaha nasıl ulaşmalıydım,kimlerin izini bulmalıydım


Nereye baksam takiye var
Bin bir maslahatlar içinde bilmem ki ne kadar geriplikler var sen söyle ey yar
Ne akşamın ve ne de fecrin ruhum için ne kadar bir anlamı var, ah yar niye kalbim ağlar
Aşk, çilenin salkımlarında ne arar, vicdan niye bakirliğini masumiyet içinde saklar


Hani sessizliğin sesi olmak var ya
Sukutun çığlıkları arasında kaybolmak ve akıp ummana hakikatin şevkini koklamak
Nazarın farkıyla inşiraha vasıl olmak, ferasetin lahzasında sadakatle bir aşk yaşamak
Tenselliğin, heves-i zevkin, merakı abad eden aklın sultasından bihakkın kurtulmak


Söyleme bilmesinler, boş ver ne derlerse desinler
İster deli, isterse divane, dilerlerse avareliğime karar versinler,yeter ki hukuku bilsinler
Gönül kırmanın, yüreği ağlatmanın, vicdanı sızlatmanın ne olduğunu aşkla nefeslensinler
Yargılamayı değil,suçlayıp uzaklamayı, sevgiyi saklayıp aymazlık yapmayı dilemesinler


Çocuğun masumiyetini, çiçeğin beklentisini
Nisanın teslimiyetini, adamın merlik adına cehtini, kerimenin latif nefesini hissetsinler
Rahmetin ne olduğunu, lafazanlık içinde asla edep bulunmadığını bir şekilde görsünler
Serkeşliğe ve mukallit bir nefes olmak adına bilinçsizliğe erişip seyretmesinler


Şehidin şahadet için cengini görsün
Annenin feryadında ki sualleri, babanın metanetinde gizlenen esrarı kimler çözsün
Figan eden nefeslerin, istikbali bekleyen sabilerin derdi gamını yüreğinde sızıyla hissetsin
Birlik adına ne varsa, cemiyetin felaha erişmesi gayeyi maslahatsa bir ödün vermesin



Mustafa CİLASUN