sonraki »

[Mustafa Cilasun]

Biliyor musun senden arta kalan anlar
Her nedense geçmez oldu şu zamanlar
Değişir oldu meraklar halde saklananlar
Yavaşladı birden o çok hızlı akan kanlar

Öyleydin sanki sen hoş bir mefkûreydin
Hülyalar içinde yaşanan en güzel haldin
Ahengin sembolü nağmelerinde sesiydin
Biryanımın dinmeyen sancısı sevdasıydın

Artık ne bağlarda ne dağlardaki yamaçta
Kalmadı heves bakmam kanat çırpanlara
Semada uçurtmalara o kelebeklerin ahına
Yılanların kahrına dağlarda duyulan figana

Bir sevda muştusuydu gönlümü dağlayan
Durmadan hicranı yaşatan hali koymayan
Kaderin nakşedeninde nedametle soluyan
Beni hale koyan aşkların öznesine anlatan

Mızrapların nefesinde ki hüzzam nağmede
Sazendenin sinesinde anlam bulan güftede
Yaprakların bir züht ile şakıyan esintilerinde
O aşklar ki hal dilinde kuvveti kudret elinde

Güzellik senindir, o ten ki aşklardan beridir
Aşk mana meşkiyle yaşanacak ne güzelliktir
O özveridir ayaklar altına haz ile serilmektir
Kudretin dilidir, hayatın sebilidir o bilmecedir