farkettim ki..

Fark ettim ki… İnsan beyni ‘inanmak istediği şeye’ çooook da kolay inanabiliyormuş...
Fark ettim ki… Şeytanın vesveseleri çok da kolay savunulabiliyormuş...
Fark ettim ki… Muhteşem ve etkileyici okuyabilme, “Kahrolsun o ‘zan’ ve tahminle yalan söyleyenler” veya “…Gerçekte zan, haktan yana hiçbir yarar sağlamaz” cümlelerini unutmaya engel değilmiş...
Fark ettim ki… Her şey köprüyü geçene (geçemeyene mi desem) kadarmış...
Fark ettim ki… Kıstaslar ne kadar kaliteli tutulmaya çalışılıp dikkat edilse de kimin ne zaman ne yapacağı hiç belli olmazmış...
Fark ettim ki… Ağzı laf yapandan (inandırmaya çalışandan) korkulması gerekirmiş...
Fark ettim ki… Candan abla haklıymış; dünyada ölümden başkası yalanmış...
Fark ettim ki… “Meğersem işin aslı da şu imiş” denilen bir takım şeyler, aslında nefsin, gururun ve kibrin bir oyunu imiş...
Fark ettim ki… Kendi kendine oynanan oyunlar ve taraftarları tarafından destek buluyor gibi görünen bir takım safsatalar, ‘gerçekleri’ değiştirmez; sadece anlık (veya dünyalık) sahte huzura katkı sağlarmış...
Fark ettim ki… “Hiçbir şey, hiç kimsenin yanına kalmaz, her şeyin hesabı sorulur” dermiş eskiler ve bu, toprakla kavuşmanın ardından mutlaka yaşanırmış...
Fark ettim ki… El-ADL, her şeyi görür, sinelerin içindekini bilirmiş...
Fark ettim ki… Kalp kırmanın Kabe’yi yıkmak gibi olduğu bilinse de, umursanmadan ‘adamlık dini’ne uyularak huzur bulunabilirmiş...
Fark ettim ki… Fiziksel olarak bir daha görülemeyecek olandan hiçbir laf esirgenmezmiş...
Fark ettim ki… Teselli verip destekçi görünen de bir gün o sözü edilen konuyla hiç çekinmeden güzel bir tokat atabilirmiş...
Fark ettim ki… “Kimseyi gözünde büyütme”yi sadece kendi kendine söylemek değil, beyne iyice kazımak gerekirmiş...
Fark ettim ki… Nabza göre şerbet verebilmek için yapılmayacak şey yok imiş...
Fark ettim ki… Suç ört bas etmek ve vicdan rahatlatmak için birilerini karalamak, hakaret ederek ego tatmin etmek çok basitmiş...
Fark ettim ki… Uydurulan ve inanmak istenen tezi güçlendirmek için, geçmişte durmadan desteklenen ve takdir edilen şeyler bile evirilip çevrilip, öne sürülüp “Zaten şöyleydi de böyleydi” tarzı cümleler utanmadan kurulabilirmiş...
Fark ettim ki… Bir kez daha güvenmemek , inanmamak gerekirmiş...
Ve fark ettim ki… 365/12 > 365x4…müş...