Ve biz hala uyuyoruz...

Simurg Anka, bilgi ağacının dallarında yaşar ve her şeyi bilirmiş. Kuşlar Simurg'a inanır ve onun kendilerini kurtaracağını düşünürmüş. Bir şeyler ters gittikçe onlar da Simurg'u bekler dururlarmış. Ne var ki Simurg ortada görünmedikçe kuşkulanır olmuşlar. Derken bir gün kuşlar toplanmış ve hep birlikte Simurg'a gidip yardım istemeye karar vermişler. Ancak Simurg'un yuvası tepelerde Kaf dağındaymış ve oraya varmak için yedi dipsiz vadiyi aşmak gerekirmiş. Bu yolculukta yorulanlar ve düşenler olmuş. Bülbül gülünü, balıkçı kuşu bataklığını, baykuş yıkıntılarını, kartal krallığını özlemiş. Yolculuk uzayıp zorlaştıkça kuşların sayısı giderek azalmış. Ve nihayet beş vadiden geçtikten sonra gelen altıncı vadi şaşkınlık ve sonuncu vadi yok oluşta bütün kuşlar umutlarını yitirmiş. Kaf dağına vardıklarında geriye otuz kuş kalmış. Simurg'un yuvasını bulunca öğrenmişler ki; onların her biri Simurg'muş:

"Bir yarın düşleriz hep bir türlü bugüne kavuşmayan... Bir zafer düşleriz hep aslında gerçekleşmesini istemediğimiz... Yeni bir gün düşleriz, yeni bir gün başlamışken bile... Kavgalardan kaçarız, uğruna dövüşmemiz gerekse de... Ve biz hâlâ uyuyoruz!

Çağrıları duyarız ama gerçekten önemsemeyiz asla... Gelecek için umutlanırız ama gelecek, bir plandan ibarettir yalnızca... Bilgeliği düşleriz ama her gün kaçıp uzaklaşırız yanından... Bir kurtarıcı gelmesi için yalvarırız ama bizim elimizdedir kurtulmak..."